غلظت گاز مورد نیاز در اطفاء FM200

غلظت گاز مورد نیاز در اطفاء FM200

 مبنای اشتعال مجدد:

اولین مطلب درطراحی هرسیستم اطفاء گازی FM200 تعیین حـداقل غلظـت حجمـی گـاز مـورد نیـاز جھـت انجام عملیات اطفاء درمحل مورد نظر می باشد. این مطلب باتوجه به نوع مـاده سـوختنی موجـود درمحـیط وبسته به طبیعت این سوخت از یکی از دو مبنای راکد (Inerting) ویا اطفاء شعله (Extinguishing Flame)تعیین می گردد:

 مبنای گازراکد(Intert gas) :

غلظت هایی که درآن به گازFM200 به عنوان یک گاز راکد نگریسته می شود می بایسـتی درمـواقعی کـه احتمال انفجار و یا شعله ور شدن مجدد درمحیط وجود داشته باشد مبنای طراحـی قرارگیرنـد. ایـن شـرایط هنگامی که هردو پارامترذیل با هم درفضا مهیا باشند ایجاد می شود:

الف ) مقدارسوخت موجود درمحیط باندازه ای است که غلظتی معادل ویا بزرگتر از نصـف حـد پـایین قابلیـت اشتعال درمحیط فراهم شود .

ب ) میزان فرار بودن سوخت به اندازه ای است که پـیش از آغـازحریق غلظـت بخـارات سـوخت بـه حـد پـایین قابلیت اشتعال بخار در فضا برسد ویا سرعت عمل سیستم به انـدازه ای نیسـت کـه پـیش از آنکـه سـطح فراریت (تبخیر) سوخت درنتیجه حریق به سطح خطرناکی برسد, آتش را تشخیص داده وآنرا اطفاء کند.

مبنای شعله اطفاء (Flame Extinguishing):

معمولا درنقاطی که احتمال و یا ترس ازاشتعال مجدد سوخت وجـود نداشـته باشـد ازحـداقل غلظـت های مورد نیاز جهت اطفاء شعله استفاده می شود.

جمع بندی غلظت طراحی :

پرواضح است که غلظت مورد نیازدرحالت اول (اماکن با احتمال حریق مجدد) ازحالت دوم بیشـتر خواهدبود, چرا که دراین حالت عامل اطفاء (گازFM200) بدون اینکه فرصت انجام هیچ گونه واکنشی را درمحیط داشته باشد و تنها بواسطه حضورخود در فضای حریق (با استفاده ازاصل جابجایی اکسیژن) می بایستی حریق را اطفاء کند.

مبنای عمق حریق :

گذشته از درجه اشتعال پذیری مجدد متریال سـوختنی موجـود درحریـق پـارامتردیگری کـه درتعیـین غلظـت گازFM200 مورد نیاز در پروسه اطفاء مورد توجه قرارمی گیرد عبارتست ازعمق حریق ایجادشده. بـراین پایـه تمامی حریق ها به دودسته حریـق های سـطحی (Fires Surface) وحریـق ھـای عمقـی ( Seated Deep Fires) تقسیم بندی می شوند:

حریق سطحی (Surface Fires):

به حریق درمواد و یا تجهیزاتی اطلاق می شود که پیش ازتخلیه گازاطفاء کننده و رسیدن غلظت گاز به حد مورد نظرجهت انجام پروسه اطفاء آتش پیشرفت چندانی درمتریال درحال سوختن نخواهد داشـت. (حـداقل غلظت طراحی برای این نوع حریق پنج درصد می باشد.)

حریق عمقی(Deep Seated Fires):

حریق درمواد وتجهیزاتی که پیش ازتخلیه گاز ورسیدن غلظت آن جهت اطفـاء آتـش،آتـش بصورت عمیق در ماده سوختنی نفوذ پیدا مـیکنـد.

آنچـه مسـلم اسـت غلظـت طراحـی درآتـش های عمیق قطعا”بالاتر از غلظت طراحی در حریق های سطحی خواهد بود.

 سیستم تخلیه:

گام بعدی درطراحی سیستم که می بایستی جهت تعیین شرایط تخلیه به منظور محاسبه حجـم گـازمورد نیاز پیش از سایر مراحل انجام شود, مشخص ساختن شرایط تخلیه (Discharge) گازدرفضـا مـی باشـد. در مکان های یکپارچه ، فضـای تحـت پوشـش وعـدم امکـان تقسـیم بنـدی آن بـه چنـد منطقـه (zone)مجـزا, مناسب ترین سیستم برای آن سیستم اطفـاء گـازی تخلیـه جمعـی (Flooding Total) خواهـد بـود کـه بـه محض تشخیص وجود حریق درهر قسمت ازسالن گاز به اندازه ای تخلیه می شود که غلظت FM200 درکل حجم سالن به غلظت طراحی برسد.

محاسبه مقدارگازمورد نیاز:

مقدارگازFM200 مورد نیازجھت تامین حـداقل غلظـت طراحـی درمحـیط باتوجـه بـه سـه پارامتراصـلی حجـم فضای تحت پوشش (V) متوسط دمای فضای تحت پوشش (T)و ارتفاع محل نصب ازسطح دریا (Altitude) مشخص می گردد.

 حجم تحت پوشش:

دراین مرحله میبایستی حجم تجھیزات وفضاھای ایزوله شـده را ازحجـم کـل کسـرنموده و حجـم خـالص تحت پوشش رامبنای طراحی قراردھیم.

دمای محیط:

باتوجه بداشتن سیستم کنترل دما درمحیط،دمای فضا بـین رنـج متوسـط در مکـان مـوردنظر طراحـی بـرحسب درجه سلسیوس حفظ میشود.

ارتفاع ازسطح دریا :

درصورتی که ارتفاع نصب سیستم بیش از١٠٠٠ متربالاتر یا پایین تر از سطح دریا باشد می بایستی ضریب تصحیح ارتفاع را درمقدار محاسبه شده برای گازمورد نیازضرب نمود. باتوجه بـه ارتفـاع محـل نصـب درتھهران وبطورمتوسط ١۵٠٠ مترازسطح دریا می باشد ، ضریب تصحیح نزدیک به یک خواهد بود.

 مقدار گاز مورد نیاز:

با درنظرگرفتن پارامترھای فوق مقدارگازمورد نیاز برای پوشش فضا های تحت نظر محاسبه می شود.